Sa Kanya

Namulat ako at nagyo’y nag-iisa
Pagkatapos ng ulan
Bagama’t nakalipas na ang mga
Sandali
Ay nagmumuni kung ako’y nagwagi
Pinipilit mang sabihin na ito’y wala
Sa akin
Ngunit bakit hanggang ngayon,
Nagdurugo pa rin

Sa kanya pa rin babalik, sigaw ng
Damdamin
Sa kanya pa rin sasaya bulong ng
Puso ko
Kung buhay pa ang alaala ng ating
Nakaraan
Ang pagmamahal at panahon alay pa
Rin sa kanya

At sa hating gabi ay nag-iisa na lang
Ay minamasdan ang larawan mo
At ngayo’y bumalik nang siya’y
Kapiling pa
Alaala ng buong magdamag
Kung sakali mang isipin na ito’y
Wala sa akin
Sana’y dinggin ang tinig kong nag-
Iisip pa rin

Ang pagmamahal at panahon alay pa
Rin
Sa kanya, sa kanya, sa kanya, hah ooh
Sa kanya